Achtergronden
De behoefte aan vernieuwing van ons wereldbeeld wordt ingegeven door het onvermogen van ons klassieke causale denken om sturing te geven aan een evenwichtige menselijke ontwikkeling. Zowel de milieucrisis, als de economische crisis, als de culturele integratiecrisis en de toenemende vervreemding tonen het onvermogen van een samenleving die alleen in kwantitatieve termen denkt om in haar ontwikkeling iets van kwaliteit te handhaven.Hoewel het klassieke mechanische denken in de vorige eeuw al is achterhaald door de kwantumfysica, is het ons nooit gelukt de complementariteit van deeltje en golf in ons wereldbeeld op te nemen. Hoezeer we ook dagelijks worden geconfronteerd met de invloed van de kwantumfysica op ons leven, met name via de elektronica, toch lijkt ons denken opgesloten in oude patronen van actie / reactie; in plaats van wisselwerking en constructieve interferentie.
Wie tot een ander begrip van de werkelijkheid wil komen, zal anders moeten leren denken! Die zal de golf / deeltje inter- actie ook in zichzelf moeten leren herkennen. De wiskundige Roger Penrose heeft aannemelijk gemaakt, dat ook ons denken een kwantumfysische basis heeft. Wanneer we daar van binnenuit naar kijken moeten we dat ook kunnen zien: in de wisselwerking van verstand en natuur, van het persoonlijke en het systemische in ons dagelijks handelen.
Om daarmee om te kunnen gaan, zullen we andere manieren van werken moeten ontwikkelen. Manieren die rekening houden met de betekenende interactie van onze menselijke wisselwerkingen, en dat een plaats geven in ons handelen. De bijgaande artikelen zijn pogingen om dat vanuit ons denken gestalte te geven. En de benadering van 'generativiteit' is een manier om daar ook in onze menselijk wisselwerking mee om te gaan.
De kwantumfysica van het denken / Johan Wieberdink 2006 'Het feit dat wij mensen een bewustzijn hebben, los van ons denken, stelt ons in staat om naar ons eigen denken te kijken en dat te onderzoeken. Die bewegingsvrijheid ten opzichte van ons denken noemen we autonomie, of proprioceptie (letterlijk: eigen-neming)'
Het metaforisch paradigma / Johan Wieberdink, oktober 2007
'De ontwikkeling van de kwantumfysica heeft het westerse denken uit haar ‘comfort zone’ gegooid: van een berekenbare, maar daarin ook betekenisloze, causale werkelijkheid - in de onzekerheid van een interactieve waarschijnlijkheid (het ‘betekenisvolle toeval’).