Betekenend vermogen - Centrum voor generativiteit, betekenisverlening, dialoog, eigenheid, verbinding, herwaardering van het persoonlijke, leven en werk, respect, wederkerigheid, bezinning, betekenis, betekenend perspectief, filosofie, systeemtheorie, systemisch werk, kwantumfysica, zingeving, bezinning, zelfbezinning, de tijd, synchroniciteit, praktische spiritualiteit, creativiteit, persoonlijk leiderschap, Generativiteit, generativisme

Betekenend vermogen


Het vermogen om betekenis te verlenen aan wat we tegenkomen in de wereld, bij onszelf en bij anderen, vereist een aantal vaardigheden die we in onszelf moeten ontwikkelen. Veel mensen zien de wereld als een platte werkelijkheid, en de vraag naar betekenis is vaak geen vanzelfsprekende. En het is zeker geen kunstje, dat je kunt leren en buiten je kunt houden. Want betekenis begint altijd bij jezelf!

Zelfherkenning
De centrale vaardigheid die we daarin dus nodig hebben is die van zelfherkenning. Door te leren onszelf te herkennen in de werkelijkheid om ons heen, kunnen we onszelf bevrijden van onze reflexmatige neigingen van 'actie / reactie', en ontstaat er ruimte voor een ándere manier van omgaan, die van 'actie / interactie': dingen verstaan in hun samenhang, de aspecten bevragen ín hun 'systeem', en aandacht krijgen voor betekenis en onderliggende metaforen.


In dit ontwikkelingsproces kunnen we een viertal fasen onderscheiden, die ieder op zich weer een richting van interactie vormen: 

Systemisch inzicht (noord)
Eerst moeten we in alles wat we tegenkomen het systeem leren herkennen, de wisselwerking van ervaring en referentie, met haar betekenende factoren van patronen en ladingen, eigenaardigheden en gevoeligheden.

Metaforisch inzicht (oost)
Dan moeten we ons kunnen laten raken door haar metaforen, haar betekenisdragers, in de schoonheid van waar ze voor staan, om zo in dialoog te kunnen komen met die ander, die het anders doet en zegt dan wij.

Holografisch inzicht (zuid)
Van daaruit kunnen we ons gaan inleven in die onderliggende betekenis, ons ermee verbinden in dialogische interactie, door ze te herkennen in onszelf. Om van van daaruit de vruchtbare metaforen te ontwikkelen.

Sequentieel inzicht (west)
Vervolgens moeten we die ontwikkeling dan een plaats geven in de tijd, in ‘timing' en volgordelijkheid, omdat alles wat er gebeurt is ingebed in de tijd, en vraagt om (gevoel voor) ritme en regelmaat.